0113-KDIPT2-3.4011.488.2026.2.SJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 lipca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W marcu 2022 r. klient X (dalej: Bank) założył rachunek (w PLN). W marcu 2023 r. po raz pierwszy na ww. rachunek wpłynęło świadczenie emerytalne wypłacone przez duński urząd płatniczy – Udbetaling Danmark. Od tego czasu cyklicznie co miesiąc powyższe świadczenie wpływa na rachunek klienta w Banku. Klient nie poinformował banku o fakcie, że na omawiany rachunek będzie wpływało zagraniczne świadczenie emerytalne, ani przy otwarciu rachunku ani później. Klient postąpił tym samym niezgodnie z § 103 ust. 3 Regulaminu otwierania i prowadzenia rachunków bankowych dla klientów indywidualnych w X, który nakłada na klientów posiadających Rachunek w banku obowiązek niezwłocznego powiadamiania Banku na piśmie o otrzymywaniu na ten rachunek emerytur lub rent z zagranicy. Początkowo pracownicy Banku, w związku z nieotrzymaniem wymaganego powiadomienia od Klienta, nie zidentyfikowali wpływających na rachunek klienta kwot jako świadczeń emerytalnych z zagranicy i nie pobierali z tego tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych (dalej: „pdof”).

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem tutejszego organu (np. Interpretacje indywidualne z 11 września 2020 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.476.2020.1.JK2; z 15 lipca 2020 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.326.2020.1.JK2 oraz z 10 sierpnia 2018 r. nr 0114-KDIP3-3.4011.304.2018.1.JK3), Bank jako płatnik nie ponosi odpowiedzialności za powstałą w ten sposób zaległość podatkową, bowiem powstała ona z winy podatnika (klienta), wobec czego odpowiedzialność Banku jako płatnika wyklucza art. 30 § 5 Op.

W grudniu 2024 r. pracownik Banku zauważył, że na ww. rachunek wpływa zagraniczne świadczenie emerytalne. Po kontakcie telefonicznym z klientem, klient w styczniu 2025 r. złożył w banku formularz, na którym poinformował, że otrzymywane świadczenie to emerytura wypłacana przez duński urząd płatniczy – Udbetaling Danmark. W złożonym formularzu klient oświadczył, że jest rezydentem RP. Po złożeniu w Banku powyższego formularza, klientowi od stycznia 2025 r. rozpoczęto od wpływającego na rachunek świadczenia zagranicznego pobierać i odprowadzać do urzędu skarbowego zaliczkę na pdof. Pracownik Banku zwrócił się do klienta o dostarczenie do Banku decyzji z duńskiego urzędu płatniczego – Udbetaling Danmark, w której zawarta byłaby informacja o pobieraniu zaliczki na podatek (wraz z stawką procentową) przez tamtejszy urząd skarbowy (skat). Klient nie dostarczył do banku ww. dokumentu.

W grudniu 2025 r. klient dostarczył natomiast do Banku otrzymane przez niego pismo z dnia 13 listopada 2025 r. z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oddział w A (dalej: „pismo z ZUS”), z którego wynika, że ZUS wystąpił do duńskiej instytucji o podanie informacji czy z emerytury przyznanej i wypłacanej klientowi realizowane są potrącenia z tytułu podatków, a jeżeli tak, to jaki jest to rodzaj podatku oraz w jakiej wysokości dokonywane są potrącenia. Odpowiedź (przytoczona w piśmie z ZUS) z instytucji duńskiej była następująca: „Pana emerytura wynosi x koron duńskich przed opodatkowaniem miesięcznie – z emerytury potrącany jest podatek w wysokości 91 koron duńskich miesięcznie stawka zwrotu podatku wynosi 4%.”

Biorąc pod uwagę enigmatyczne sformułowanie „stawka zwrotu podatku” (może ono sugerować, że duński podatek jest najpierw pobierany, a następnie w całości lub części zwracany klientowi) Bank w dalszym ciągu pobiera i odprowadza do urzędu skarbowego zaliczkę na pdof. Klient Banku uważa, że Bank niesłusznie pobiera i odprowadza do urzędu Skarbowego zaliczkę na pdof, gdyż podatek od ww. świadczenia emerytalnego pobierany jest już w Danii.

Pytania

Czy Bank jest zobowiązany do pobierania zaliczki na pdof od wskazanego we wniosku świadczenia emerytalnego z Danii?
Czy Bank na podstawie pisma z ZUS powinien pomniejszać pobieraną od przedmiotowej emerytury zaliczkę na pdof o kwotę podatku pobieranego w Danii?
Czy w przypadku przedłożenia Bankowi przez klienta nowego pisma otrzymanego przez niego od ZUS, które będzie zawierać jednoznaczne i nie budzące wątpliwości informacje o podatku potrącanym w Danii od przedmiotowej emerytury, Bank powinien pomniejszać pobierane od tej emerytury zaliczki na pdof o kwotę podatku pobieranego w Danii?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o pdof: osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium RP, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP uważa się osobę fizyczną, która:

· posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

· przebywa na terytorium RP dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z oświadczeniem klienta, jego rezydencja podatkowa znajduje się na terytorium Polski.

Art. 4a ustawy o pdof mówi, że: przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest RP.

Zatem, od miejsca zamieszkania podatnika zależy czy podlega on nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

W związku z powyższym konieczne jest zastosowanie przepisów konwencji PL-DK oraz konwencji MLI.

Stosownie do art. 17 ust. 1 konwencji PL-DK: świadczenia pieniężne otrzymywane przez osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania w umawiającym się państwie w ramach systemu ubezpieczeń społecznych drugiego umawiającego się państwa albo w ramach jakiegokolwiek innego systemu, z wyjątkiem funduszy utworzonych przez to drugie państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny, mogą być opodatkowane w tym drugim państwie.

W świetle powyższego, świadczenia pieniężne otrzymywane przez osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce w ramach systemu ubezpieczeń społecznych Danii albo w ramach jakiegokolwiek innego systemu, z wyjątkiem funduszy utworzonych przez Danię, jej jednostkę terytorialną lub organ lokalny, mogą być opodatkowane zarówno w państwie miejsca zamieszkania, tj. w Polsce, jak i w państwie źródła, tj. w Danii.

Otrzymywana przez klienta emerytura z Danii stanowi przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy o pdof. Bank w Polsce jako płatnik jest zobowiązany do poboru zaliczek na pdof od dokonywanej wypłaty emerytury z Danii, zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o pdof. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa Bank jest zobowiązany do pobierania zaliczek na pdof od wskazanego we wniosku świadczenia emerytalnego z Danii.

Ad 2

Zgodnie z art. 5 ust. 6 konwencji MLI, podatek należny od omawianej emerytury w Polsce podlega pomniejszeniu o podatek pobrany wcześniej w Danii.

W przedmiotowym przypadku klient nie przedstawił Bankowi dokumentów potwierdzających wysokość podatku pobranego w Danii. Za dokument taki nie może zostać uznane opisane w stanie faktycznym pismo z ZUS. Treść tego pisma nie pozwala bowiem Bankowi na jednoznaczne potwierdzenie wysokości podatku definitywnie pobieranego w Danii (niepodlegającego zwrotowi) przy wypłacie emerytury.

Zgodnie z art. 30 § 1 op: płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.

Zdaniem Banku, w związku z wyżej opisanymi wątpliwościami wynikającymi z niejednoznacznej treści pisma z ZUS, niepobieranie przez Bank zaliczki na pdof od przedmiotowej emerytury w pełnej wysokości narażałoby Bank na pociągnięcie do odpowiedzialności za niepobrany podatek, zgodnie z art. 30 § 1. op. Wobec powyższego, Bank postępuje prawidłowo pobierając zaliczki na pdof od omawianej emerytury w pełnej wysokości, bez uwzględniania podatku pobranego w Danii, do czasu ewentualnego przedstawienia przez klienta dokumentów pozwalających na jednoznaczne ustalenie kwoty podatku pobieranego w Danii.

Ad 3

Zdaniem Banku, w przypadku przedłożenia Bankowi przez klienta nowego pisma otrzymanego przez niego od ZUS, które będzie zawierać jednoznaczne i nie budzące wątpliwości informacje o podatku pobieranym w Danii od przedmiotowej emerytury, Bank powinien pomniejszać pobierane od tej emerytury zaliczki na pdof o kwotę podatku pobieranego w Danii.

Zdaniem Banku, nie będzie mieć znaczenia, że dokumentem potwierdzającym pobieranie podatku w Danii będzie dokument wystawiony przez polski ZUS, a nie przez duńską instytucję emerytalną, która wypłaca klientowi emeryturę i pobiera przy tym duński podatek dochodowy. ZUS jest bowiem instytucją zaufania publicznego i Bank będzie mógł uznać informacje wynikające z pisma sporządzonego przez ZUS za wystarczająco udokumentowane, bez konieczności uzyskiwania dodatkowych dokumentów od duńskiej instytucji emerytalnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

W myśl z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Z wniosku wynika, że w marcu 2023 r. po raz pierwszy na rachunek Państwa klienta wpłynęło świadczenie emerytalne wypłacone przez duński urząd płatniczy – Udbetaling Danmark. Od tego czasu cyklicznie co miesiąc powyższe świadczenie wpływa na rachunek klienta w Banku. Klient nie poinformował Państwa o fakcie, że na omawiany rachunek będzie wpływało zagraniczne świadczenie emerytalne, ani przy otwarciu rachunku ani później. Po kontakcie telefonicznym z klientem, klient w styczniu 2025 r. złożył w Banku formularz, na którym poinformował, że otrzymywane świadczenie to emerytura wypłacana przez duński urząd płatniczy – Udbetaling Danmark. W złożonym formularzu klient oświadczył, że jest rezydentem Rzeczypospolitej Polskiej. Po złożeniu w Banku powyższego formularza, klientowi od stycznia 2025 r. rozpoczęto od wpływającego na rachunek świadczenia zagranicznego pobierać i odprowadzać do urzędu skarbowego zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych. Pracownik Banku zwrócił się do klienta o dostarczenie do Banku decyzji z duńskiego urzędu płatniczego – Udbetaling Danmark, w której zawarta byłaby informacja o pobieraniu zaliczki na podatek (wraz z stawką procentową) przez tamtejszy urząd skarbowy (skat). Klient nie dostarczył do Banku ww. dokumentu. W grudniu 2025 r. klient dostarczył natomiast do Banku otrzymane przez niego pismo z dnia 13 listopada 2025 r. z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z którego wynika, że ZUS wystąpił do duńskiej instytucji o podanie informacji czy z emerytury przyznanej i wypłacanej klientowi realizowane są potrącenia z tytułu podatków, a jeżeli tak, to jaki jest to rodzaj podatku oraz w jakiej wysokości dokonywane są potrącenia. Odpowiedź (przytoczona w piśmie z ZUS) z instytucji duńskiej była następująca: „Pana emerytura wynosi x koron duńskich przed opodatkowaniem miesięcznie – z emerytury potrącany jest podatek w wysokości 91 koron duńskich miesięcznie stawka zwrotu podatku wynosi 4%”. Bank w dalszym ciągu pobiera i odprowadza do urzędu skarbowego zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Mając zatem na uwadze przedstawione okoliczności, w przedmiotowej sprawie konieczne jest zastosowanie przepisów Konwencji z 6 grudnia 2001 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 2003 r. Nr 43 poz. 368 ze zm., dalej: Konwencja polsko-duńska). Przy czym wskazać należy, że zarówno Polska, jak i Dania notyfikowały ww. konwencję do objęcia Konwencją wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369). Dniem wejścia w życie postanowień Konwencji MLI dla Polski był dzień 1 lipca 2018 r., natomiast dla Danii dzień 1 stycznia 2020 r.

Dla celów stosowania prawa, postanowienia Konwencji MLI muszą być interpretowane równolegle z Konwencją między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, z uwzględnieniem stanowisk Umawiających się Państw w zakresie przyjęcia Konwencji MLI.

Stanowisko Polski zostało przedstawione w oświadczeniu rządowym z dnia 6 czerwca 2018 r. w sprawie mocy obowiązującej Konwencji wielostronnej implementującej środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzonej w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1370), natomiast wspólne stanowisko Polski i Danii zostało przedstawione w oświadczeniu rządowym z 18 grudnia 2019 r. w sprawie mocy obowiązującej w relacjach między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii Konwencji wielostronnej implementującej środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzonej w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r. oraz jej zastosowania w realizacji postanowień Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 6 grudnia 2001 r. oraz w realizacji postanowień Protokołu między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii o zmianie Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 6 grudnia 2001 r., podpisanego w Warszawie dnia 7 grudnia 2009 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 245).

Zasady stosowania jej postanowień w odniesieniu do danej Umowy Podatkowej wynikają z art. 35 ww. Konwencji. Zgodnie z zasadami ogólnymi określonymi w art. 35 ust. 1 Konwencji MLI:

Przepisy niniejszej Konwencji będą stosowane przez każdą Umawiającą się Jurysdykcję w odniesieniu do Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja:

a) w odniesieniu do podatków pobieranych u źródła od kwot wypłacanych lub zaliczanych na rzecz osób niemających miejsca zamieszkania lub siedziby na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji, gdy zdarzenie dające prawo do pobrania takiego podatku wystąpi w pierwszym dniu lub po pierwszym dniu kolejnego roku kalendarzowego, który rozpoczyna się w dniu lub po dniu późniejszej z dat, z którą niniejsza Konwencja wchodzi w życie w każdej z Umawiających się Jurysdykcji, która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja; oraz

b) w odniesieniu do pozostałych podatków nakładanych przez tę Umawiającą się Jurysdykcję, w zakresie podatków nakładanych w okresach podatkowych rozpoczynających się w dniu lub po dniu, w którym upłynął termin sześciu miesięcy kalendarzowych (lub krótszy termin, w przypadku gdy wszystkie Umawiające się Jurysdykcje notyfikowały Depozytariuszowi, że ich zamiarem jest stosowanie takiego krótszego terminu), rozpoczynający bieg z późniejszą z dat, z którą niniejsza Konwencja wchodzi w życie w każdej z Umawiających się Jurysdykcji, która jest stroną Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja.

Postanowienia Konwencji MLI mają zastosowanie w odniesieniu do Umowy podatkowej począwszy od innych dat niż data wejścia w życie. Przy tym, poszczególne postanowienia Konwencji MLI mogą być stosowane w różnych datach, zależnie od rodzaju podatków (podatki pobierane u źródła lub inne podatki) oraz od wyborów dokonanych przez Umawiające się Państwa w ich stanowiskach w zakresie przyjęcia Konwencji MLI.

W konsekwencji, jeśli nie wskazano inaczej, zgodnie z art. 35 ust. 1 Konwencji MLI, postanowienia art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 6, art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 9 ust. 4 i art. 11 ust. 1 Konwencji MLI będą miały zastosowanie w zakresie stosowania Konwencji przez Polskę:

· w odniesieniu do podatków pobieranych u źródła od kwot wypłacanych lub zaliczanych na rzecz osób niemających miejsca zamieszkania lub siedziby w Polsce, gdy zdarzenie dające prawo do pobrania takiego podatku wystąpi w dniu lub po dniu 1 stycznia 2020 r.; oraz

· w odniesieniu do pozostałych podatków nakładanych przez Polskę, w zakresie podatków nakładanych w okresach podatkowych rozpoczynających się w dniu lub po dniu 1 lipca 2020 r.

Należy w tym miejscu podkreślić, że art. 35 ust. 1 lit. a) Konwencji MLI odnosi się jedynie do podatków pobieranych u źródła od nierezydentów podatkowych – w przepisie tym jest bowiem mowa o podatkach pobieranych u źródła od kwot wypłacanych lub zaliczanych na rzecz osób niemających miejsca zamieszkania lub siedziby na terytorium Umawiającej się Jurysdykcji.

W odniesieniu do pozostałych podatków nakładanych przez Polskę, termin rozpoczęcia stosowania Konwencji MLI należy określić na podstawie art. 35 ust. 1 lit. b) Konwencji MLI.

W tym miejscu wskazać należy, że okresem podatkowym dla osoby fizycznej jest rok podatkowy.

Stosownie do art. 11 ustawy Ordynacja podatkowa, rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej.

Zatem Konwencja MLI ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od 1 stycznia 2021 r.

Stosownie do art. 17 ust. 1 ww. Konwencji polsko-duńskiej:

Świadczenia pieniężne otrzymywane przez osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie w ramach systemu ubezpieczeń społecznych drugiego Umawiającego się Państwa albo w ramach jakiegokolwiek innego systemu, z wyjątkiem funduszy utworzonych przez to drugie Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

W świetle powyższego, świadczenia pieniężne otrzymywane przez osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce w ramach systemu ubezpieczeń społecznych Danii albo w ramach jakiegokolwiek innego systemu, z wyjątkiem funduszy utworzonych przez Danię, jej jednostkę terytorialną lub organ lokalny, mogą być opodatkowane zarówno w państwie miejsca zamieszkania tj. w Polsce, jak i w państwie źródła, tj. w Danii.

Postanowienie w umowie, że danego rodzaju dochód „może być opodatkowany” w jednym z państw (najczęściej w państwie źródła) wskazuje bowiem, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód, bez względu na to, czy dochód ten podlegać będzie opodatkowaniu w drugim państwie (państwie rezydencji). Przypisanie prawa do opodatkowania nie ma tutaj charakteru wyłączności.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, że wskazane we wniosku świadczenie emerytalne wypłacane Państwa klientowi w ramach systemu ubezpieczeń społecznych – stosownie do art. 17 ust. 1 Konwencji polsko-duńskiej, podlega opodatkowaniu zarówno w Danii, jak i w Polsce.

W sytuacji, gdy świadczenie zgodnie z przepisami Konwencji podlega opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Danii, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu tego dochodu w Polsce, stosuje się właściwą metodę unikania podwójnego opodatkowania.

Wobec powyższego wyjaśnić należy, że art. 22 ust. 1 pkt a) Konwencji polsko-duńskiej został zastąpiony przez art. 5 ust. 6 Konwencji MLI. Zgodnie z tym przepisem:

W przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającej się Jurysdykcji uzyskuje dochód lub posiada majątek, które zgodnie z postanowieniami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, mogą być opodatkowane przez drugą Umawiającą się Jurysdykcję (z wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez tę drugą Umawiającą się Jurysdykcję wyłącznie z powodu, że dany dochód jest także dochodem uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji), pierwsza wymieniona Umawiająca się Jurysdykcja zezwoli na:

i. odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji;

ii. odliczenie od podatku od majątku takiej osoby kwoty równej podatkowi od majątku zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji.

Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu lub od majątku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód lub majątek, które mogą być opodatkowane w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji.

Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, dochód uzyskany lub majątek posiadany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającej się Jurysdykcji jest zwolniony z opodatkowania przez tę Umawiającą się Jurysdykcję, wówczas ta Umawiającą się Jurysdykcja może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby uwzględnić zwolniony dochód lub majątek.

Zatem, w przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce uzyskuje dochód lub posiada majątek, które zgodnie z postanowieniami Konwencji mogą być opodatkowane przez Danię (z wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez Danię wyłącznie z powodu, że dany dochód jest także dochodem uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Danii), Polska zezwoli na:

odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu w Danii;
odliczenie od podatku od majątku takiej osoby kwoty równej podatkowi od majątku zapłaconemu w Danii.

Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu lub majątku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód lub majątek, które mogą być opodatkowane w Danii. Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem Konwencji dochód uzyskany lub majątek posiadany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce jest zwolniony z opodatkowania w Polsce, wówczas Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby uwzględnić zwolniony dochód lub majątek.

W konsekwencji – zgodnie z powołanym powyżej art. 17 ust. 1 Konwencji polsko-duńskiej – otrzymywana przez Państwa klienta emerytura z Danii podlega opodatkowaniu zarówno w Danii, jak i w Polsce według zasad wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że pobranie zaliczek na podatek w obu państwach nie jest niezgodne z uregulowaniami tej Konwencji.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z kolei art. 11 ust. 1 ww. ustawy, stanowi, że:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

W świetle art. 12 ust. 7 ww. ustawy:

Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych; rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia (Dz.U. poz. 658).

Otrzymywana przez Państwa klienta emerytura z Danii stanowi zatem przychód, o którym mowa we wskazanym art. 12 ust. 7 ustawy.

W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

Zgodnie z art. 27 ust. 9a ww. ustawy:

W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasady określone w ust. 9 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 27 ust. 9 i 9a ww. ustawy podatnik ma prawo od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odliczyć kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

W Polsce, do opodatkowania emerytury otrzymywanej z Danii ma zastosowanie metoda unikania podwójnego opodatkowania w postaci proporcjonalnego zaliczenia. Zastosowanie tej metody pozwala uniknąć podwójnego opodatkowania.

Bank w Polsce jako płatnik jest zobowiązany do poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od dokonywanej wypłaty emerytury z Danii, według zasad wynikających z art. 35 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie bowiem z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane osoby prawne i ich jednostki organizacyjne od wypłacanych przez nie emerytur i rent z zagranicy.

W myśl art. 35 ust. 2 ustawy:

Zaliczki, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, za miesiące od stycznia do grudnia ustala się w sposób określony w art. 32 ust. 2 albo 3, z tym że w przypadku poboru zaliczek od emerytur i rent z zagranicy stosuje się postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawartej z państwem, z którego pochodzą te emerytury i renty.

Na podstawie natomiast art. 35 ust. 3 tej ustawy:

Podatnik przy odbiorze emerytury lub renty, o której mowa w ust. 2, może wpłacić płatnikowi ustaloną zaliczkę w złotych. Wpłatę tę uznaje się za zaliczkę potrąconą przez płatnika.

Zatem, jeśli Państwo, jako płatnik wypłacający na rzecz klienta emeryturę, otrzymają informację o pobieranym w Danii podatku, powinni Państwo stosownie do art. 35 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych potrącać – z podatku ustalonego w Polsce od tej emerytury – podatek pobrany w Danii od tego świadczenia.

Jeśli Państwo takiej informacji nie otrzymali, bądź nie są Państwo w sposób jednoznaczny jej zinterpretować, są Państwo zobowiązani do potrącania zaliczek na podatek bez uwzględniania metody unikania podwójnego opodatkowania. W takiej sytuacji klient może samodzielnie zastosować metodę unikania podwójnego opodatkowania w składanym zeznaniu podatkowym.

Natomiast w sytuacji przedłożenia Państwu przez klienta nowego pisma otrzymanego przez niego od ZUS, które będzie zawierać jednoznaczne i nie budzące wątpliwości informacje o podatku pobieranym w Danii od przedmiotowej emerytury, Bank powinien pomniejszać pobierane od tej emerytury zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych o kwotę podatku pobieranego w Danii.

Zgodnie bowiem z art. 180 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Zatem, każde oficjalne pismo wydane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, w którym instytucja ta jednoznacznie potwierdzi kwoty duńskich potrąceń podatkowych, posiada walor dokumentu urzędowego. Wobec tego, będziecie Państwo mogli uznać informacje wynikające z pisma sporządzonego przez ZUS za wystarczająco udokumentowane, bez konieczności uzyskiwania dodatkowych dokumentów od duńskiej instytucji emerytalnej.

Państwa stanowisko jest zatem prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wskazuję, że w myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zatem zaznaczam, że ta interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa obowiązków podatkowych jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób, w tym Państwa klienta.

W odniesieniu natomiast do powołanych przez Państwa interpretacji informuję, że interpretacje te są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają. Zatem wskazane we wniosku interpretacje nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

z zastosowaniem art. 119a;
w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podsumowanie

Odblokuj pełną analizę tej interpretacji

Teza

Tresc